บทที่ 146

ลงจากแท่นบูชา

หลี่จื้อหยวนหน้าเขียว ไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไร

จางสุ่ยเหนียงร้องไห้แล้ว หลี่จื้อหยวนเห็นรีบพานางไป

แม่เฒ่าหลี่เห็นหลี่จื้อหยวนไม่ปลอบนาง ยังพานางจิ้งจอกไป ร้องเจ็บปวดขึ้น

"ป้าอย่าร้อง ไปล้างหน้าบ้านข้าก่อน!" สะใภ้หมู่บ้านรีบดึงนาง พยุงนางไป

เหยี่ยไช่ผิงดูละครดี อารมณ์ดี

บทที่ 147

ของขวัญ

จางสุ่ยเหนียงเห็นหลี่จื้อหยวนไม่ได้รับผลกระทบจากคำพูดเหล่านั้น โล่งใจ

"ทั้งหมดเพราะนางเหยี่ยยุแยง!" หลี่เจียวเจียวพูด "นางทนเห็นแม่ดีไม่ได้ อิจฉาแม่แต่งกับพ่อ"

จางสุ่ยเหนียงขมวดคิ้ว: "ได้ยินนางเปิดโรงงาน"

"ฮึ โรงงานอะไร! ดูก็รู้ขาดทุน! ลานใหญ่และโรงงานนางคงใช้สองร้อยตำลึงหมด

บทที่ 148

วัดผิด

คู่เหยี่ยต้าเฉวียนเห็นลานใหญ่ขนาดนี้ กลัว

เหยี่ยต้าเฉวียน: "น้องสาว นี่ไม่เหมือนที่อาจารย์อยู่ ใหญ่กว่าบ้านคนรวย พวกเราหาผิดไหม?"

เหยี่ยไช่ผิงแปลกใจ: "แต่ถนนเหนือ แค่บ้านเดียวแซ่เสิ่น ถามก่อน"

แต่ลานนี้... ไม่เหมือนปลีกวิเวกจริงๆ!

ข้างประตูใหญ่ มีคนรับใช้สองคนนั่งคุย เห็นพวกเ