บทที่ 144 ไม่ใช่แม่เจ้าฝังศพ

จ้าวหล้ายจื่อหน้าเปลี่ยน สุดท้ายยิ้มประจบ:

"น้องไช่ผิงอย่าโกรธ ข้าล้อเล่น เล่นกับทุกคน! เฮ่ๆๆ"

เหยี่ยไช่ผิงยิ้มเย็น เห็นจ้าวฟูโถวหัวหน้าตระกูลจ้าวหน้าเครียดมา จึงพูด:

"ลุงจ้าว ตระกูลจ้าวชอบล้อเล่นทำลายชื่อเสียงหญิงสาวหรือ?"

จ้าวฟูโถวรู้สึกขายหน้า จ้องจ้าวหล้ายจื่อ:

"

บทที่ 145 ที่แท้เจ้าชอบรับใช้คน

ข้างๆ หลี่เจียวเจียวเห็นหลี่จื้อหยวนเสียหน้า หน้าเครียด เย้ยหยัน:

"ป้าเหยี่ย ได้ยินเจ้ามีคนรัก ชื่อจ้าวหล้ายจื่อหรือหลิวหล้ายจื่อ ฮ่าๆ ยังไงก็หล้าย พวกเจ้าแต่งเมื่อไหร่? จำบอกพวกเรา พวกเราให้ของขวัญงาม"

เหยี่ยจิ่นเอ๋อร์โกรธ: "พูดส่งเดช! แค่หล้ายนั่นเกาะส่งเดช เมื่อ

บทที่ 146 ลงจากแท่นบูชา

หลี่จื้อหยวนหน้าเขียว ไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไร

จางสุ่ยเหนียงร้องไห้แล้ว หลี่จื้อหยวนเห็นรีบพานางไป

แม่เฒ่าหลี่เห็นหลี่จื้อหยวนไม่ปลอบนาง ยังพานางจิ้งจอกไป ร้องเจ็บปวดขึ้น

"ป้าอย่าร้อง ไปล้างหน้าบ้านข้าก่อน!" สะใภ้หมู่บ้านรีบดึงนาง พยุงนางไป

เหยี่ยไช่ผิงดูละครดี อารมณ์ดี หั