บทที่ 105

ใจกว้างมาก

เหยี่ยเผิงถอนใจ รีบเปลี่ยนเรื่อง:

"พูดถึง แม่พวกท่านเกินไปแล้ว บ้านแยกครอบครัวสร้างบ้านเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่บอกพวกเรา"

"ถ้าไม่ใช่เมื่อคืนอาใหญ่มาหา ขอลาพวกเรากลับหมู่บ้านร่วมงานมงคล พวกเรายังไม่รู้"

เหว่ยซื่อยิ้มพูด: "ไม่ใช่กลัวรบกวนพวกเจ้าเรียนหรือ? บ้านเราสร้างบ้านอิฐเขี

บทที่ 106

แม่เลี้ยงใจร้าย

หยางกวงจงรู้ครอบครัวพี่ใหญ่ภรรยาจนเกือบตาย จึงตั้งใจให้ซองก่อน จะอายเหยี่ยไช่ผิงครอบครัว

แม่เหยี่ยไม่สนใจเขา เดินหน้าพูด: "พวกเราน้ำใจเล็กน้อย น้องชายน้องสะใภ้รับไว้"

พูดพลาง เอาเงินหกพวงมา ให้หนึ่งร้อยยี่สิบเหวิน

ตอนนี้ทั้งหมู่บ้านรู้ครอบครัวพวกเขาอยู่ดี แม่เหยี่ยไม

บทที่ 107

เพื่อนวัยเดียวกันดูถูก

เหยี่ยไช่ผิงหันถามแม่เหยี่ย: "นี่เรื่องอะไร? พี่สาวข้าทำไมเป็นแม่เลี้ยง?"

แม่เหยี่ยถอนใจเบา พูดเสียงต่ำ:

"พี่สาวเจ้าเข้าบ้าน ก็คลอดเสี่ยวเอี้ยนคนเดียว หลังไม่มีข่าวเลย แปดเก้าปีก่อน หยางกวงจงจู่ๆ อุ้มเด็กชายมา บอกเกิดกับผู้หญิงข้างนอก"

เหยี่ยไช่ผิงฟังคลื่นไส้: