บทที่ 104

จะเรียนกับเจ้าไหม

ทุกคนเห็นท่าทางหดหู่แม่สุ่ยเซิง อดหัวเราะไม่ได้

ไม่นาน คนส่งของทยอยกลับมา

เหยี่ยไช่ผิงเก็บอาหารให้พวกเขาแล้ว

เหยี่ยเอ้อร์เฉวียนกับเหยี่ยปาจินพวกนั้นถือข้าวกับข้าว นั่งธรณีประตูกิน

กินหอมน่ากิน ใจหวาน

เหยี่ยปาจินกลับกังวล เบาๆ พูด: "กินนี้... ดีเกินไป เอ้อร์เฉวียน

บทที่ 105

ใจกว้างมาก

เหยี่ยเผิงถอนใจ รีบเปลี่ยนเรื่อง:

"พูดถึง แม่พวกท่านเกินไปแล้ว บ้านแยกครอบครัวสร้างบ้านเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่บอกพวกเรา"

"ถ้าไม่ใช่เมื่อคืนอาใหญ่มาหา ขอลาพวกเรากลับหมู่บ้านร่วมงานมงคล พวกเรายังไม่รู้"

เหว่ยซื่อยิ้มพูด: "ไม่ใช่กลัวรบกวนพวกเจ้าเรียนหรือ? บ้านเราสร้างบ้านอิฐเขี

บทที่ 106

แม่เลี้ยงใจร้าย

หยางกวงจงรู้ครอบครัวพี่ใหญ่ภรรยาจนเกือบตาย จึงตั้งใจให้ซองก่อน จะอายเหยี่ยไช่ผิงครอบครัว

แม่เหยี่ยไม่สนใจเขา เดินหน้าพูด: "พวกเราน้ำใจเล็กน้อย น้องชายน้องสะใภ้รับไว้"

พูดพลาง เอาเงินหกพวงมา ให้หนึ่งร้อยยี่สิบเหวิน

ตอนนี้ทั้งหมู่บ้านรู้ครอบครัวพวกเขาอยู่ดี แม่เหยี่ยไม