บทที่9

“คุณดนัยกฤต โปรดเคารพตัวเองด้วย

ดนัยกฤตงอหัวเขากดขาของเธอไว้ แววตาคมลึกพราวเสน่ห์ ริมฝีปากแนบอยู่ข้างหูเธอ พูดออกมาอย่างเชื่องช้า คำพูดที่เข้าหู นั้นดูคลุมเครือ

“แม่สาวน้อย อย่าขยับไปเรื่อย” เขาพูดขู่เสียงเบา

ใบหน้าของธิชาร้อนขึ้นมา จากนั้นอุณหภูมิทั่วร่างก็ร้อนระอุ ขึ้นมาทันที

บทที่10

พยายามสงบสติอารมณ์อย่างเต็มที่ สุดท้ายสีหน้าของธิชายัง ก็ซีดเซียวไร้สีเลือด ธาวินร้ายกับเธอแค่ไหน ตลอดหนึ่งปีนี้เธอได้รับประสบการณ์

ด้วยตัวเอง รู้ดีแก่ใจ

แต่เธอไม่เคยคิด……….ธานกลับคิดจะส่งเธอไปประมูลขาย

อำนาจครอบครองของเขามากจนทำให้เธอหายใจลำบาก เธอไม่เคยคิดว่าธาวินจะเอาเธอไปขายต

บทที่11

เธอดึงลิ้นซักซ้ายมือข้างเตียง เปิดช่องลับออก หยิบปืนออก มาและกระบอกปืนจ่ออยู่ที่หัวเขา

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของชายคนนั้นหยุดนิ่ง ใบหน้าของเขา หม่นหมองลงทันที

ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ความคล่องตัวของการกระทํานั้น จน เกินความคาดการณ์ของเขาอย่างสิ้นเชิง

น้ำเสียงของธิชาเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข