บทที่6

ชาถูกเขาดึงจนเจ็บ ใบหน้าเล็กๆซีดเซียว ในสมองคิดชื่อที่ คุ้นเคยนี้อย่างรวดเร็ว

ดนัยกฤต

เพียงแค่พริบตาเดียว เธอก็คิดชื่อที่โด่งดังนี้ออกแล้ว

ผู้มีอำนาจของภักดีภูมิเมธีกรุ๊ป ดูเหมือนเพิ่งกลับมาจากต่าง ประเทศสองปีที่แล้ว ครอบครองอำนาจเพียงผู้เดียว ควบคุม บริษัทยักษ์ใหญ่ไว้ในมือแต่เพีย

บทที่7

สีหน้าของผู้ชายมืดมนอย่างประหลาด ไม่ได้มีความสุขใน แบบที่ควรมีหลังจากปลดปล่อยความใคร่แล้ว

ตอนแรกคิดว่าผู้หญิงคนนี้ขัดขืนเป็นพิเศษเพราะว่าอยู่บนรถ แต่คิดไม่ถึง……….

เธอนอนแผ่อยู่ตรงมุม ดวงตาไร้แวว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอย น้ำตาที่แห้งเหือด

ธาวินเหล่ดูท่าทางยอมรับสภาพหลังจากถูกทรมานของ เธ

บทที่8

สิ่งที่เจ็บที่สุดไม่ใช่ความเจ็บปวดที่ได้รับ แต่มันคือคนที่ทำร้ายเธออย่างไม่มีเยื่อใยนั้น เคยประคับ ประคองเธอไว้ในมือ

ธิชาสายหน้า ขับไล่ความทรงจำอันวุ่นวายในสมองออกไปให้

หมด

วันเกิดของธาวินเกี่ยวอะไรกับเธอ

ไม่ใช่พี่น้องแท้ๆสักหน่อย เธอเป็นแค่สิ่งของที่ธาวินเอาไว้ ระบายอารมณ์เท่า