บทที่41

ชนิดพลกลัวว่าเสียงเขาจะดังจนไปเข้าหูท่านดนัยเข้า เลยหน้า นิ่วคิ้วขมวดเข้าหากัน เพื่อทำสีแสดงแกล้งทำท่าจริงจังออกมา

“เรื่องของท่านดนัยถึงตาพวกนายเอาออกมาพูดเล่นกันแบบนี้

ไหม ทำตัวดี ๆ กันหน่อย ระวังลิ้นแกเอาไว้ด้วย!!

ลูกน้องอันธพาลได้แต่ยิ้มแหย ๆ ให้ไม่กล้าปริปากพูดมากอีก แล้ว

บทที่42

ธาวินได้ยินการรายงานที่มีความหมายเป็นนัยน์แบบนี้แล้วก็ เหมือนว่าไม่ได้โกรธเคืองอะไร

ไม่เพียงแต่ไม่ได้โกรธเคืองสักนิด ขนาดสีหน้าที่แปลกใจยัง ไม่มีเลย

ธาวินเหลือบตามองเช็คเงินสดสองล้านใบนั้นอยู่ในมืออยู่สัก ครู จากนั้นก็วางมันลงทันที

เขาหยิบ การมวนบางหนึ่งมวนออกมาจากกล่องใส่ซิการ์

บทที่43

ในมือของซากุญแจเอาไว้แน่น และยืนตะลึงอยู่นาน

เธอเริ่มคิดไม่ออกว่าทำไมธาวินถึงได้ซื้อรถที่ราคาแพงหูฉี ขนาดนี้ให้กับเธอ เธอก็แค่ต้องการรถยนต์เป็นอุปกรณ์ในการ เดินทางเท่านั้น และไม่กล้าเสนอข้อเรียกร้องพิเศษอะไรกับเขา

หรือว่าช่วงนี้เขาอารมณ์ดี เลยซื้อให้สักคันเท่านั้นเอง หรือว่า….นี่คือ