บทที่40

ธิชาดูเหมือนจะแสดงสีหน้าสงสัยออกมาในทันที

เธอเงยมองหน้าผู้ชายที่ยากที่จะคาดเดา ปากก็ถามอย่าง มึนงง “ทำไมถึงพูดว่า………เหมือนกันสมัยเด็ก? สมัยเด็ก คุณก็ รู้จักฉันแล้ว?”

เธอตั้งข้อสงสัยอย่างจริงใจขนาดนี้ ในใจเต็มไปด้วยความ สงสัย

ดนัยกฤตกลับแค่มองเธอที่หนึ่งอย่างเรียบเฉย งอนิ้วขึ้นมาข

บทที่41

ชนิดพลกลัวว่าเสียงเขาจะดังจนไปเข้าหูท่านดนัยเข้า เลยหน้า นิ่วคิ้วขมวดเข้าหากัน เพื่อทำสีแสดงแกล้งทำท่าจริงจังออกมา

“เรื่องของท่านดนัยถึงตาพวกนายเอาออกมาพูดเล่นกันแบบนี้

ไหม ทำตัวดี ๆ กันหน่อย ระวังลิ้นแกเอาไว้ด้วย!!

ลูกน้องอันธพาลได้แต่ยิ้มแหย ๆ ให้ไม่กล้าปริปากพูดมากอีก แล้ว

บทที่42

ธาวินได้ยินการรายงานที่มีความหมายเป็นนัยน์แบบนี้แล้วก็ เหมือนว่าไม่ได้โกรธเคืองอะไร

ไม่เพียงแต่ไม่ได้โกรธเคืองสักนิด ขนาดสีหน้าที่แปลกใจยัง ไม่มีเลย

ธาวินเหลือบตามองเช็คเงินสดสองล้านใบนั้นอยู่ในมืออยู่สัก ครู จากนั้นก็วางมันลงทันที

เขาหยิบ การมวนบางหนึ่งมวนออกมาจากกล่องใส่ซิการ์