บทที่15

ธิชาเพิ่งดื่มน้ำเย็นแก้วใหญ่ไป แต่ยังคงปากคอแห้ง สติสูญ เสียการควบคุมแล้ว รู้สึกแค่ว่ามีไฟระอุในร่างกายเธอ จะเผาเธอ ให้ตายได้ตลอดเวลา

ถึงแม้เธอจะสูญเสียสติ แต่ความเขินอายของสาวน้อยเป็น สัญชาตญาณอย่างหนึ่ง แยกขาออกเองมันน่าอายเกินไป เธอทำ อย่างราบรื่นได้ยากมาก

ธาวินพยุงสะโพกของเธอไว้

บทที่16

ธาวินไม่ได้ป้องกันตัว โดยเธอตบเข้าจังๆ

ในสายตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความตะลึง ฝ่ามือก็ชาไป หมด เหงื่อไหลพราก

เธอนึกว่าผู้ชายจะโมโหร้าย ถอยหลังหลบโดยสัญชาตญาณ แต่กลับโดนเขาใช้มือบีบไหล่ไว้ เขาเผยอริมฝีปากยิ้มอย่าง เย็นชา หน้าหล่ออารมณ์ไม่ชัดเจน

“ตอบสนองแรงขนาดนี้ ไม่อยากคลอด?”

ธิ

บทที่17

ร่างของธิชาอ่อนเพลียอย่างรุนแรง ถ้าหากไม่ได้ถูกเขากอดไว้ กลางอก เกรงว่าคงล้มลงไปตั้งนานแล้ว

ชื่อที่เขาเรียกนี้ทําให้เธอรู้สึกไม่คุ้นเคยมาก

ถึงแม้ว่าก่อนเธออายุ18 ธาวินจะเรียกเธอว่าตัวเล็กตัวเล็ก

ตลอด

นอกจากความใกล้ชิดระหว่างพี่น้อง ยังมีความสนิทสนมอย่าง อ่อนโยนเป็นพิเศษ

ไม่