บทที่ 22

คุณสามารถสัมผัสถึงความท้อแบบนั้นไหม

“คุณก็ได้สืบค้นหมออเมริกาส่วนตัวของผมแล้ว ก็คงจะรู้ว่าหลังจากเธอประสบเหตุนั้นแล้วได้พักฝืนที่โรงพยาบาลกี่เดือน ตอนเธอตื่นขึ้นมา สติเธอก็ย่ำแย่ กลายเป็นโรคซึมเศร้า ตอนแรกๆก็มักจะคิดสั้นบ่อยๆ เอาแต่จมอยู่กับความเพ้อของตัวเอง เธอยังคงรู้สึกลูกตัวเองยังไม

บทที่ 23

เกิดเรื่องกับภัทร

อุ้มใส่ชุดหลวมๆไว้ แต่งหน้าค่อนข้างจะจัด ในมือเธอได้ถือแก้วร้อนมา เดินเข้าไปหาจูเนียร์ด้วยรอยยิ้ม ：“จูเนียร์คุณกลับมาแล้วหรอค้า?”

“บอกคุณไปแล้วไงอย่ามาที่นี่อีก อยู่บ้านดูแลภัทรดีไหม?”

“คุณทำงานดึกทุกวัน ฉันเป็นห่วงสุขภาพคุณไงค้า”อุ้มยิ้มตลอด

ตลอดทั้งปีที่ผ่านมา

บทที่ 24

ผู้ก่อเหตุ

พอถึงโรงพยาบาล

อุ้มกำลังเดินไปเดินมาที่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างกังวล

ข้างๆเธอมีแม่เลี้ยงเด็กอยู่ด้วย เป็นคนที่อุ้มได้จ้างมาทีหลัง หนึ่งปีที่ผ่านมาดูแลภัทรได้ดีเหมือนกัน เขารับเดินไปหาอุ้ม ：“เกิดอะไรขึ้นกับภัทร?”

“ภัทรเขา......”เริ่มน้ำตาคลอ ：“รถที่ติดมาตามหลัง ตอนนั้นกระจกรถ