บทที่ 9

ตอนที่ 9 เธอไม่รู้สึกเซ็งบ้างเลยเหรอ

หลินหยุนซินในใจมีแต่ความโกรธแค้น แม่เลี้ยงเห็นคนอื่นเป็นต้นหญ้า เห็นลูกสาวตัวเองเป็นสมบัติอันล้ำค่า

ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ เธอไม่อยากเกี่ยวข้องอะไรกับที่นี่เลยสักนิดเดียว ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่อยากถูกบงการด้วย

แต่ตอนนี้เธอไม่ตอบโต้กลับใด ๆ เริ่ม

บทที่ 10

ตอนที่ 10 ยั่วยวนต่อหน้าสามีของเธอ

“คุณ...คุณต้องการอะไร” หลินหยุนซินพูดด้วยความอับอายและอดทน

“ฉันต้องการ...” ลู่สิ้นจือ ใช้นิ้วบีบคางของหลินหยุนซิน“เธอ”

หลินหยุนซินเกลียดไอ้โรคจิตบ้ากามคนนี้เข้ากระดูกดำจนอยากจะลงโทษไอ้บ้ากามคนนี้ให้สาสมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่เธอก็ต้องอดทนอด

บทที่ 11

ตอนที่ 11 ผู้ร้าย

เดิมทีลู่สิ้นจือจงใจอยากจะ “แกล้ง” หลินหยุนซินอยากให้หลินหยุนซินรู้สึกเขินอาย อยากจะแกล้งเธอเล่น แต่กลับทำให้ตัวเองเดือดดาลขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ลู่สิ้นจือทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วจึงพลิกมือจับมือของหลินหยุนซินเอาไว้แล้วกดเธอไว้กับกำแพง

ลู่สิ้นจือจู่โจมรวดเร็วกว่า