บทที่ 10

ตอนที่ 10 ยั่วยวนต่อหน้าสามีของเธอ

“คุณ...คุณต้องการอะไร” หลินหยุนซินพูดด้วยความอับอายและอดทน

“ฉันต้องการ...” ลู่สิ้นจือ ใช้นิ้วบีบคางของหลินหยุนซิน“เธอ”

หลินหยุนซินเกลียดไอ้โรคจิตบ้ากามคนนี้เข้ากระดูกดำจนอยากจะลงโทษไอ้บ้ากามคนนี้ให้สาสมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว แต่เธอก็ต้องอดทนอด

บทที่ 11

ตอนที่ 11 ผู้ร้าย

เดิมทีลู่สิ้นจือจงใจอยากจะ “แกล้ง” หลินหยุนซินอยากให้หลินหยุนซินรู้สึกเขินอาย อยากจะแกล้งเธอเล่น แต่กลับทำให้ตัวเองเดือดดาลขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ลู่สิ้นจือทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้วจึงพลิกมือจับมือของหลินหยุนซินเอาไว้แล้วกดเธอไว้กับกำแพง

ลู่สิ้นจือจู่โจมรวดเร็วกว่า

บทที่ 12

ตอนที่ 12 ลำบากใจ

หลังจากที่ลู่สิ้นจือทิ้งระเบิดคำพูดลูกใหญ่แล้วจากไป เหลือเพียงหลินหยุนซินที่ถูกระเบิดจนสมองมีแต่ความว่างเปล่า

หลินหยุนซินเหมือนกับรู้สึกแต่เพียงอับอายตั้งแต่นิ้วเท้าไปจนถึงเส้นผม

หลินหยุนซินไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ น้ำตาจึงไหลพรากลงมา

เธอหาเรื่องใส่ห