ตอน 42
กาศเวลาที่สวยงาม
บทที่42 ถูกจับได้
หลินหยุนซินรีบพูดกับฮั่วจั๋วฟาง : “ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้…”
ฮั่วจั๋วฟางกล่าวด้วยรอยยิ้ม : “ไม่มีอะไรมากหรอก คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แต่คุณ…ดูไม่ค่อยดีเลยนะ”
หลินหยุนซินยกมือขึ้นไปลูบที่หางตาของเธอ หางตาของเธอยังคงเปียกอยู่
เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้น่าจะเห็นตั
ตอน 43
บทที่43 ปากไม่ตรงกับใจ
ฮั่วจั๋วฟางกล่าวด้วยรอยยิ้ม : “แน่นอนฉันยินดีที่จะช่วยคุณ ฉันไม่รบกวนคุณชายลู่สิ้นจือแล้ว ลาก่อน”
“เชิญ!” ลู่สิ้นจือกล่าวด้วยรอยยิ้มเยาะ
หลังจากรถขับออกไป หลินหยุนซินแทบจะหายใจไม่ออก เธอไม่กล้าขยับ
เมื่อรถไกลออกไปจากสายตาเธอเรื่อยๆ ข้อมือของเธอถูกกระชากอย่
ตอน 44
บทที่44 ฉันเป็นผู้ติดต่อเพียงคนเดียวของคุณ
หลินหยุนซินคิดว่าตัวเองจะไม่มีใจอยากจะทานอะไรแล้ว แต่เมื่อสายตาของเธอมองไปที่ท้อง แม้เธอจะรู้ว่าเด็กยังไม่ได้เป็นรูปเป็นร่าง ยังไม่สามารถเรียกว่าทารกได้ แต่ในสมองของเธอมักจะนึกถึงเขาก่อนอยู่เสมอ ดังนั้นเธอจึงเริ่มทานอาหารบางอย่าง ตอนนี้กำลังทานซุปฟักทอง