ตอน 41
กาศเวลาที่สวยงาม
บทที่41 เห็นทางอันขรุขระ
น้ำตาของหลินหยุนซิน ค่อยๆไหลหยดลงบนพื้น เหมือนกับสัตว์ตัวเล็กๆที่กำลังหวาดกลัวและเลียบาดแผลของตัวเองอย่างไงอย่างงั้น
ระหว่างนั้น เธอไม่รู้จริงๆว่าจะเลือกทางไหน
เธอไม่รู้ว่าเธอร้องไห้มานานแค่ไหนแล้ว ท้องฟ้านั้นเริ่มมืดแล้ว
เธอลุกขึ้นจากมุมกำแพงนั้น เตรียม
ตอน 42
บทที่42 ถูกจับได้
หลินหยุนซินรีบพูดกับฮั่วจั๋วฟาง : “ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้…”
ฮั่วจั๋วฟางกล่าวด้วยรอยยิ้ม : “ไม่มีอะไรมากหรอก คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แต่คุณ…ดูไม่ค่อยดีเลยนะ”
หลินหยุนซินยกมือขึ้นไปลูบที่หางตาของเธอ หางตาของเธอยังคงเปียกอยู่
เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้น่าจะเห็นตั
ตอน 43
บทที่43 ปากไม่ตรงกับใจ
ฮั่วจั๋วฟางกล่าวด้วยรอยยิ้ม : “แน่นอนฉันยินดีที่จะช่วยคุณ ฉันไม่รบกวนคุณชายลู่สิ้นจือแล้ว ลาก่อน”
“เชิญ!” ลู่สิ้นจือกล่าวด้วยรอยยิ้มเยาะ
หลังจากรถขับออกไป หลินหยุนซินแทบจะหายใจไม่ออก เธอไม่กล้าขยับ
เมื่อรถไกลออกไปจากสายตาเธอเรื่อยๆ ข้อมือของเธอถูกกระชากอย่