ตอนที่ 36 สู้กันจนพังทั้ง 2 ฝ่าย

ทุกครั้งที่หลินหยุนซินจะออกไป ทุกวันเธอจะมีเวลาที่คงที่ที่จะไป เช่น เวลาพักผ่อน เวลาทานอาหารกลางวัน หรือเวลาทานอาหารเย็น

ดังนั้นในตอนที่หลินหยุนซินอยู่ในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ จะพยายามควบคุมความสับสนวุ่นวายและอารมณ์โมโหของตัวเองเพื่ออ่านหนังสือให้ลู่ยี่ซิงฟัง

ตอนที่ 37 ไม่ใช่ว่ามันตายไปแล้วหรือ

หลินหยุนซินรู้สึกเหมือนหัวใจแตกสลาย นิ้วของเธอสัมผัสอยู่บนหน้าจอ เหมือนกับว่าสามารถส่งผ่านหน้าจอไปสัมผัสบนร่างกายของแม่ได้ แต่ที่จริงแล้วเธอทำไม่ได้

ไม่นานนักจอได้มืดลง ภาพของแม่ก็หายไปเช่นกัน

เฉิงหงพูดอย่างเยาะหยันว่า “พอแล้ว เวลาที่เธอจะได้เห็นแม่

ตอนที่ 38 โปรยกระดูกขี้เถ้า

เฉิงหงยักไหล่อย่างไม่ค่อยใส่ใจมากนัก สีหน้าและแววตาแสดงออกถึงไม่สนใจ ยังพูดกับหลินยู่ลี่ว่า “ลูกของแม่ มันตายไปแล้ว แล้วยังไงต่อ? ลูกคิดว่าคนโง่อย่างมันจะรู้ไหม? ที่ลูกเห็นเมื่อสักครู่นี้ เป็นเพียงแผนรับมือล่วงหน้าของแม่ หาคนที่คล้ายคลึงกันกับคนสารเลวนั่น ปรับเปลี่ยนนิ