ตอนที่ 35 อย่าทำร้ายแม่ของฉัน

ลู่สิ้นจือยังคงคลึงที่ข้อเท้าให้เธออยู่ตลอด ในตอนแรกอาการปวดที่ข้อข้อเท้าเปลี่ยนเป็นร้อนมาก ค่อยๆบรรเทาลง ด้วยความที่หลินหยุนซินเหนื่อยล้า จึงเผลอหลับโดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว

เมื่อรถจอดที่หน้าประตูบ้านตระกูลลู่ ลู่สิ้นจือกลับไม่ได้ปลุกหลินหยุนซินให้ตื่น

เขาอ

ตอนที่ 36 สู้กันจนพังทั้ง 2 ฝ่าย

ทุกครั้งที่หลินหยุนซินจะออกไป ทุกวันเธอจะมีเวลาที่คงที่ที่จะไป เช่น เวลาพักผ่อน เวลาทานอาหารกลางวัน หรือเวลาทานอาหารเย็น

ดังนั้นในตอนที่หลินหยุนซินอยู่ในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ จะพยายามควบคุมความสับสนวุ่นวายและอารมณ์โมโหของตัวเองเพื่ออ่านหนังสือให้ลู่ยี่ซิงฟัง

ตอนที่ 37 ไม่ใช่ว่ามันตายไปแล้วหรือ

หลินหยุนซินรู้สึกเหมือนหัวใจแตกสลาย นิ้วของเธอสัมผัสอยู่บนหน้าจอ เหมือนกับว่าสามารถส่งผ่านหน้าจอไปสัมผัสบนร่างกายของแม่ได้ แต่ที่จริงแล้วเธอทำไม่ได้

ไม่นานนักจอได้มืดลง ภาพของแม่ก็หายไปเช่นกัน

เฉิงหงพูดอย่างเยาะหยันว่า “พอแล้ว เวลาที่เธอจะได้เห็นแม่