บทที่ 8

ตอนที่08นี่คือมงกุฏราชกุมาร

หลันซินพูดคำนี้ออกมาสีหน้าของโล่หมินก็เปลี่ยนไปทันที“เด็กคนนี้เธอจะต้องคลอดออกมา！”

หลันซินอยากจะตะโกนออกมาดังๆว่าฉันไม่ต้องการคลอดลูกที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าไม่มีที่มาทว่าเธอทำได้เพียงมองสายตาเย็นชาของโล่หมินไอความเย็นแผ่ออกมาเวลานี้คำพูดพวกนี้จึงไม่ได้พูด

บทที่ 9

ตอนที่09ต่อหน้าอย่างหนึ่งลับหลังอย่างหนึ่ง

คุณหมอเข้ามาตรวจดูอาการของหลันซินบอกว่าร่างการของเธอไม่ได้มีผลกระทบอะไรนักทารกในครรภ์อายุได้ห้าสัปดาห์ครึ่งการพัฒนาร่างกายไม่เลวเลยเมื่อวานที่เป็นลมไปนั้นเกิดจาภาวะน้ำตาลในเลือดในช่วงต้นของการตั้งครรภ์ต่ำหลังจากนี้ต้องใส่ใจเรื่องของการพักผ่อนและ

บทที่ 10

ตอนที่010เขามีแค่ความโหดร้ายและป่าเถื่อน

วันต่อมาหลันซินลงมาทานมื้อเช้าด้วยสีหน้าย่ำแย่ซีดจนสีเลือดฝาดสักหยดแทบไม่มี

โล่หมินขบกรามแน่นแล้วเอ่ยถามด้วยความไม่สบายใจ“เหวินทำไมซินซินถึงได้สีหน้าแย่ลงขนาดนี้”

โล่เหวินเอ่ยตอบด้วยความไม่ค่อยมั่นใจนัก“เมื่อคืนซินซินอ้วกอีกแล้วอีกทั้