ตอนที่06คนในตอนกลางคืนคือพี่ใหญ่

เสียงแปลกๆที่ดังออกมาจากห้องพักนั้นคือเสียงของหญิงชายสองคนชายหนุ่มร่างขาวผ่องคนหนึ่งกำลังใช้สองมือโอบกอดเนื้อหนังของอีกร่างหนึ่งท่าทางของชายหนุ่มราวกับชำนาญคุ้นเคย

หลันซินค่อยๆถอยออกมายกกำปั้นขึ้นอุดเข้าปิดปากไม่ให้ตัวเองส่งเสียงเล็ดลอดออกไปรีบหันร่างวิ่งไปห

ตอนที่07เธอท้องแล้ว

หลันซินตื่นขึ้นมาอีกครั้งที่โรงพยาบาลกลิ่นที่ลอยอยู่ในอากาศเป็นกลิ่นจางๆของน้ำยาฆ่าเชื้อโรคท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างดำสนิทราวกับวาดด้วยหมึกดำบนหัวเตียงเปิดไฟดวงเล็กๆเอาไว้บนร่างของเธอสวมชุดผู้ป่วยของทางโรงพยาบาลบนหลังมือยังมีเข็มที่เจาะแล้วแปะเทปกาวเอาไว้ห้ามเลือด

ห้องพักผู

ตอนที่08นี่คือมงกุฏราชกุมาร

หลันซินพูดคำนี้ออกมาสีหน้าของโล่หมินก็เปลี่ยนไปทันที“เด็กคนนี้เธอจะต้องคลอดออกมา！”

หลันซินอยากจะตะโกนออกมาดังๆว่าฉันไม่ต้องการคลอดลูกที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าไม่มีที่มาทว่าเธอทำได้เพียงมองสายตาเย็นชาของโล่หมินไอความเย็นแผ่ออกมาเวลานี้คำพูดพวกนี้จึงไม่ได้พูดออกไป