ตอนที่047 ปล่อยนะ ฉันไม่อยากฉีดยา

โล่หมินเห็นหลันซินอยู่ในอาการตะลึงเลยเอื้อมมือไปกอดหลันซิน “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่”

หลันซินที่เอามือกุมท้องอยู่ ค่อยๆเงยหน้า จ้องตาโล่หมินถามเบาๆว่า “โล่หมิน ฉันท้องเหรอ?”

ลูกตาดำโล่หมินเล็กลง “คุณจะท้องได้ยังไง? ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอก”

ตอนที่048 ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม

โล่หมินให้อำนาจบริหารบริษัทแก่โล่เหวินเต็มที่เขาทำงานไม่หยุดเป็นเวลาสิบห้าปี ถึงเวลาแล้วที่จะพักผ่อน เขาอยากคอยดูลูกชายที่เติบโตทีละขั้นทีละขั้น ดูแลหลันซินที่แก่เถ่าทุกๆวัน

โล่หมินพาลูกชายไปโรงเรียนอนุบาลทุกวัน และออกไปเดินเล่นกับหลันซิน ปลูกดอกไม้ ทำสว

ตอนที่049 โชคที่เรียกว่าปาฏิหาริย์

หลันซินหันมามองโล่เหวินที่ยิ้มแย้มแถมไม่ได้ฝืน แล้วก้มหน้าลง

โล่เหวินถอนหายใจ “ยังวางเรื่องก่อนหน้านี้ไม่ได้เหรอ? ผมวางได้แล้วนะ ได้เห็นคุณกับพี่ใหญ่อยู่กันดีด้วย ผมรู้การหย่าร้างคุณเป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดที่ผมเคยทำในชีวิต”

หลันซินก้มหน้าต่ำ “โล่เหว