ตอนที่035 อาการเจ็บกำเริบ

หวังจิ้นตกใจกับรังสีฆ่าฟันของโล่เหวิน คนคนนี้เคยฆ่าคนมาแล้ว เขาทำตามที่พูดได้แน่ๆเลย

“เธอ...พวกเธอนี่มัน...เพี้ยนกันไปหมด!” หวังจิ้นใช้มือยกชุดเจ้าสาวขึ้นแล้วออกไปโดยที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุด มีรอยแดงยาวอยู่ที่ด้านหลังของบั้นท้ายเป็นประกายเหมือนกับคุณป้าตัวใหญ่

ตอนที่036 เธอคลานขึ้นบนเตียงพี่เขาย

หลันซินรู้ดีว่าตนเองทำให้บ้านโล่เสียหน้า ทำให้โล่เหวินโกรธ แต่เธอไม่มีเวลาแล้ว หลังจากอาการกำเริบเมื่อวาน เธอรู้ว่าเธอไม่มีเวลาอีกแล้ว เธออยากใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับลูกชายของเธอ

ในตอนบ่ายโรงเรียนอนุบาลใกล้เลิก หลันซินอยากโทรศัพท์ไปหาหวังจิ้นให้ออกมาพอเพื่

ตอนที่037 เธออย่าได้มายั่วโมโหฉัน

หลันซินมองดวงตาที่หดเล็กของหวังจิ้น “คุณกล้าไปบอกโล่หมินว่าลูกของฉันเป็นของเขาไหมล่ะ?”

หวังจิ้นกระอั่กกระอ่วน “ฉัน...”

หวังจิ้นไม่กล้าพูด พ่อของเธอแค่คาดเดาความสัมพันธ์ของหลันซินกับโล่หมินเท่านั้นไม่มีหลักฐานอะไรเลย

เมื่อเห็นว่าหวังจิ้นนิ่งเงียบ