ตอนที่029อ้อมกอดที่ช้าไปห้าปี

หลันซินพูดเรื่องเกิดแก่เจ็บตายกับเด็กห้าขวบ ถึงมันจะลึกซึ้งเกินไป แต่เธอก็ไม่ปิดบังและยังพูดล่วงหน้าไว้ก่อน

เนี่ยนเนี่ยนจับมือแม่ “แม่ฮะ ไปโรงพยายบาลเถอะ โรงพยาบาลเป็นที่รักษาคนป่วยละช่วยคน หมอต้องหาทางยืดถนนของแม่ได้แน่นอน”

หลันซินส่ายหัว “เนี่ยนเนี่ยน

ตอนที่030ขอบคุณและขอโทษ

โล่เหวินเดินเข้าไปหา เขาที่ไม่สูบบุหรี่กลับหยิบบุหรี่มาหนึ่งมวนจากกล่องโล่หมินต่อไฟจากบุหรี่ครึ่งมวนที่คาบไว้ในปากให้โล่เหวิน

โล่เหวินสูดเข้าหนึ่งครั้ง แล้วก็สำลักสองที จากนั้นก็ลองสูบอีกสองสามครั้ง

“ทำไมถึงตื่นเร็วล่ะ ไม่ไปอยู่กับซินซินอีกหน่อยเหรอ” โล่หมินพยา

ตอนที่031ช่วงเวลาเงียบสงบของพ่อแม่ลูกสามคน

ห้องหนังสือของโล่หมินอยู่ชั้นบน มีที่นั่งพักตรงหน้าต่างหันออกไปทางสวยดอกไม้ แค่เขาเงยหน้าก็จะเห็นสองแม่ลูกนั่งชิดกันอยู่ในสวน

สองแม่ลูกอยู่ด้วยกันสองคนมาห้าปี เป็นธรรมดาที่จะสนิทกัน เนี่ยนเนี่ยนติดแม่มากตามติดเหมือนหางน้อยๆของหลันซินไปทุกๆก้าว สีหน