ตอน 57
บ่วงเสน่หา
บทที่57
กันยามาส
“คุณแม่พูดอะไรอีกล่ะ”
“เปล่าครับ”
“คงจะต้องพูดให้เธอไม่สบายใจอีกจนได้ อย่าถือสาคุณแม่เลยนะ นัย...ท่านแก่แล้ว คิดอย่างคนแก่ หวาดวิตกให้เกินการเสมอ แล้วถ้าเธอคิดจะเก็บกดเอาไว้คนเดียวฉันไม่เห็นด้วยนะ”
“ไม่มีอะไรนี่ครับ”
เขายังยืนกรานปฏิ
ตอน 58
บทที่58
กันยามาส
หล่อนไม่พอใจที่จะต้องรับรู้ว่าลัคนัยมีชื่อเสียง เฉพาะตัวของเขา ย่างก้าวของเขาไปทางใดมีคนรับรู้ถึงตำแหน่งหน้าที่การงาน ชื่อเสียงของเขา สองปีที่หล่อนไปจากเมืองไทยหล่อนไม่นึกมาก่อนว่าชายหนุ่มจะก้าวขึ้นได้ไวมากมายขนาดนี้
มันมากเกินไป...เกินกว่าหล่อนจะยอมรับได้เสียด้วย มันเป็นภ
ตอน 59
บทที่59
กันยามาส
เขามองหล่อนเขม็ง ก็เคยแน่ใจว่าหล่อนเหมือนยายแล้วนี่หล่อนจะบอกว่าหล่อนไม่เหมือนแล้วอย่างนั้นหรือ
“คุณยายถือตัวถือชั้นวรรณะมากเกินไป คนก็คือคนเหมือนๆ กัน ฉันพูดถูกไหมจ๊ะ”
“ฮะ ถูก”
แต่เขาไม่ได้ยินเสียงหล่อนพูดต่ออยู่ในใจอีก
...เหมือนกัน