ตอน 33
บ่วงเสน่หา
บทที่ 33
บทที่33
กันยามาส
อาการของหล่อนดีขึ้นจนพยุงตัวเองขึ้นมานั่งได้แล้ว จนชุดว่ายน้ำของหล่อนแห้งสนิท เหมือนชนกยังมีสีหน้าซีดเซียวอยู่
“นกไม่นึกว่าจะเป็นอีก เลยลงไปคนเดียว”
“พี่วงศ์ล่ะจ๊ะ”
หล่อนส่ายหน้ากับคำถามนั้น คุณหญิงพัชราหน้าเฝื่อนไปนิดหนึ่ง
“วงศ์นี่ช่างเหลวไห
ตอน 34
บทที่ 34
บทที่34
กันยามาส
นั่นเท่ากับว่าหล่อนไม่ต้องการให้มีคนอื่นอยู่ด้วย ไพพรรณจึงต้องล่าถอย และเห็นวิสาขากำลังคุยกับลัคนัย ตรงหัวบันไดทางหน้าบ้าน
“ผมจะออกไปดูๆ เพ็ญสักหน่อย”
“จะไปดูที่ไหน”
“กลางคืนที่พัทยามีที่ดังๆ หรูๆ สักกี่ที่กันเชียวฮะ ผมรู้นิสัยของเพ็ญดีว่าชอ
ตอน 35
บทที่ 35
บทที่35
กันยามาส
ร้านทองเมืองนี้เปิดจนถึงตอนกลางคืน...เพ็ญพรรณีกรีดกรายเดินเข้าไปในร้านมีวงศ์เวศน์เดินโอบหลังไหล่แนบชิดเข้ามาด้วย มาดของเขาไม่ต่างจากเสี่ยกระเป๋าหนักทั้งหลาย หล่อนนั่งลงบนเก้าอี้หน้าตู้กระจก...ละลานตาด้วยถาดเครื่องทองรูปแบบเก๋ๆ หล่อนชม้ายตามองเขานิดหนึ่ง