บทที่ 29

บทที่29

กันยามาส

คนกาแฟในถ้วยช้าๆ แล้วจึงยกขึ้นดื่ม สายตาของเหมือนชนกจับแน่แน่วอยู่ที่ร่างเล็กๆ ของไพพรรณเหมือนชั่งใจบางสิ่งบางอย่างอยู่ แต่ในที่สุดหล่อนก็ตัดสินใจได้ว่าควรจะพูดมากกว่าไม่พูด

“น้าไพ...”

“คะ” นางรับคำแล้วหันมา วิสาขาเข้าห้องนอนไปแล้ว วิสาขาไม่ยอมน

บทที่ 30

บทที่30

กันยามาส

เช้าไม่มากแล้ว เพราะอาทิตย์ดวงกลมๆ ร้อนพอจะสาดแสงออกมารอบๆ จนต้องมองผ่านแว่นกันแดดสีดำออกไป กระนั้นแสงยังจัดจ้า จนต้องเมินมองอย่างอื่นแทนและเมื่อมองอีกทิศหนึ่งย้อนไปทางข้างหลัง เหมือนชนกจึงได้รู้ว่าหล่อนเดินออกมาไกลพอสมควร ไม่เห็นบ้านพักอีกต่อไป แต่หาดยังค่อน

บทที่ 31

บทที่31

กันยามาส

หล่อนไม่เห็นว่าวงศ์เวศน์ถูกโฉบไปกับเพ็ญพรรณีเสียแล้ว เขาได้ตื่นตะลึงกับชุดว่ายน้ำที่หล่อนสวมใส่ ชุดแบบนี้ผ่าร่องอกตรงกลางจนถึงเอว เห็นอกสองข้างอวบขาวอยู่ในผ้ายืดสีเขียวสลับม่วง และส่วนที่เป็นกางเกงท่อนล่างก็คว้านสูงเห็นขอบขาเห็นอะไรอีกหลายอย่าง ที่เหมือนหล่อนอย