ตอน 122
บ่วงเสน่หา
บทที่122
กันยามาส
หล่อนคิดในสิ่งที่ลัคนัยไม่มีวันจะตามความคิดของหล่อนได้ทันเป็นอันขาด ตราบจนหล่อนวางเด็กลงบนเบาะตามเดิม เพ็ญพรรณีก็ตีสีหน้าเรียบเฉยแสนซื่อ และไม่เอ่ยถึงเหมือนชนกสักนิด หล่อนฉลาดพอจะไม่พูดให้ชายหนุ่มอารมณ์เสียและพาลมาถึงโอกาสที่หล่อนจะมาที่นี่อีกด้วย
หล่อนเพียงแ
ตอน 123
บทที่123
กันยามาส
“จะโทษใครได้ก็ทำตัวเองทั้งนั้น เหมือนที่แม่ก็ไม่เคยโทษใครเหมือนกัน นอกจากโทษตัวเอง...นัย...” เสียงของหล่อนอ่อนโยนลง “นัยอย่ามาที่นี่อีกเลยนะ ให้แม่เป็นฝ่ายไปหาหรือจะโทร.มาก็ได้ แม่ไม่อยากให้นัยต้องเสียหาย”
เขาเหมือนหน้าหนีไปทางอื่น...เขาเองก็ไม่เคยคิดจะมาเหยียบที่นั
ตอน 124
บทที่124
กันยามาส
“คุณนกเธอสำนึกได้แล้ว”
พิมลแขบอกกับเขา หล่อนไม่ได้ไปโรงพยาบาลพร้อมกับสามีและวิสาขา แต่อยู่เพื่อพูดกับเขา...หล่อนรู้ว่าไม่อาจจะย้อนหลังกลับมาเพื่อเริ่มต้นกับเขา เพราะลัคนัยไม่ต้องการหล่อนไม่ใช่ด้วยเหตุผลอื่น หากเพียงแต่เขาแสดงออกสักนิดว่าเขายังต้องการ พิมลแข