ตอน 112
บ่วงเสน่หา
บทที่112
กันยามาส
“นายไปนะ ไปให้พ้น ๆ”
“ผมจะไปให้น้าไพจัดอาหารมาให้ที่นี่แล้วกัน”
“ฉันไม่กิน...ได้ยินไหมล่ะว่าไม่กิน ไม่หิว...ไม่...” หล่อนลุกขึ้นกระแทกเก้าอี้โครมหนึ่ง ลัคนัยมองด้วยแววตาเย็นชา
“หิวไม่หิวก็ต้องกินเพื่อให้เด็กแข็งแรง ผมไม่สนว่าคุณนกจะหิวหรื
ตอน 113
บทที่113
กันยามาส
ชายหนุ่มก้าวมาเงียบ ๆ ท่าทีของเขาเหมือนปลงต่อโชคชะตาว่ามรสุมใดจะพัดผ่านเข้ามาเขาจะยืนหยัดท้าทาย จะไม่ยอมล้มไปกับดิน...ในเมื่อรู้แล้วว่าหากล้มเขาจะถูกเหยียบย่ำ แล้ววันที่จะลุกมาได้ใหม่นั้นมันจะไม่มีหลงเหลืออยู่อีกเลย
แล้วจึงนั่งลง ไม่ได้มองเหมือนชนกสักนิดหนึ
ตอน 114
บทที่114
กันยามาส
“นกจะแก้ตัวอย่างไรดีล่ะคะนี่”
“ไม่ต้องแก้ตัวเลย” เธอตอบด้วยเสียงเฉียบขาด “สองเดือนน่ะแป๊บเดียวเอง แล้วพอคลอดยกลูกให้มันไปนกก็จะเป็นอิสระ อยากกลับไปอยู่อเมริกาไม่ใช่หรือจ๊ะ ยายจะไปด้วย เราสองคนยายหลานไปตะเวนท่องเที่ยวด้วยกันก็ดีเหมือนกันนะ”
เหมือ