บทที่ 61 เธออยากหลอกฆ่าหรอก

แขนเธอนั้นถูกญินท์ดึงไว้“เพ็ญนีติ์ เขาอยากได้ลูกคนหนึ่ง แต่ฉันคลอดลูกไม่ได้”

ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ไม่แปลกที่จำรูญจะให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา ฟังคำพูดญาณินท์แล้วเธออดจะหัวเราะไม่ได้ เมื่อเอาจำรูญเทียบกับปุริมแล้วก็ไม่ได้แย่มากอะไร

จำรูญเอาเธ

บทที่ 62 คำพูดคนเมา

��

เธอกังวลแทบแย่ ได้เพียงรอจำรูญมาถึงเร็วๆ ไม่ว่ายังไงจุกเกิดของเรื่องนี้มาจากจำรูญ ฉะนั้นแล้ว ก็ต้องให้เขามาจัดการตอนตอบที่เลวร้ายแบบนี้

“หม่ามี๊ดูสิ มีอาหล่อคนหนึ่งมาแล้ว”

อ้อยจำทีหนึ่ง พลางชี้ไปที่รถคันนั้น“หม่ามี๊ เขามาช่วยให้เราออกไปใช่ไหมค้า?”

บทที่ 63 เพื่อหัวใจของลูก

“โทษทีค่ะ แม่ฉันอยู่ที่นี่ ฉันเคยตกลงกับเขาจะอยู่เมืองดรัลกับเขา แบบนี้แล้วเราจะได้ต่างดูแลกัน และญาณินท์ ตอนนี้ไม่ใช่ฉันมายุ่งกับจำรูญ แต่เป็นเธอและจำรูญที่มายุ่งกับฉัน”

ไม่รู้จะพูดอะไรแล้วจริง ทำไมญาณินท์มักจะโทษเธออยู่ได้?

ทั้งๆที่เป็นความผิดของจำร