บทที่ 295 ไม่อยากปล่อยไป

เธอเงยหน้ามองเขา เมื่อสักครู่ ทุกคำพูดที่เขาพูดอยู่ด้านนอกผ้าม่านเธอได้ยินทั้งหมดแล้ว“ปุริม เด็กดี อีกแป๊ปก็ดีขึ้นแล้ว ถ้าหากคุณต้องการ ฉันก็จะกลับไปเป็นเพื่อนคุณเอง”อย่างน้อย เธอก็อยู่เป็นเพื่อนเขารักษาอาการบาดเจ็บ อย่างน้อย ให้ตัวเองทำแท้งลูกเสร็จแล้ว ทั้งสองคนก็จะมีช่

บทที่ 296 ไม่อยากปล่อยไป

ปุริมเชื่อฟังดีมาก พอตอบรับก็ตามเธอไปที่แผนกศัลยกรรม หมอทายาให้เขาใหม่และพันแผลใหม่อีกรอบแล้ว ทุกอย่างเรียบร้อยดี หมอจึงพูดอย่างมีความลับผิดชอบต่อหน้าที่ว่า：“คุณปุริม แผลบากเจ็บนี้เหมือนกับว่า……แต่ว่า ผมก็มองไม่ค่อยออก แต่อย่างไรก็ตาม วันสองวันนี้ขอให้คุณปุริมอย่าขยับตัว

บทที่ 297 ความน่ารักที่ดื้อดึง

“คุณวางใจเถอะ ธุรกิจของนภนต์ผมจะช่วยดูแลแทนคุณเอง ส่วนลูกถ้าคลอดออกมาแล้วคุณก็ไม่ต้องเลี้ยง เดี๋ยวผมจ้างคนมาเลี้ยงลูกเอง ส่วนอ้อยกับส้ม ผมคิดว่าพวกเขาต้องตั้งตารอคอยน้องชายคนนี้อีกหนึ่งคนแน่ๆ”

เพ็ญนีติ์มองชายคนนี้ก็พบความน่ารักดื้อดึงของเขาขึ้นมาทันที ถ้าหากเด