บทที่ 290ไม่ได้ตั้งใจ

/ “แต่ว่า คุณชอบเพ็ญนีติ์ คุณต้องรีบไปตามหาเธอ อธิบายให้เธอฟังสักหน่อย...”

“ฮ่าฮ่า ไม่จำเป็นแล้วล่ะ” เรื่องบางเรื่องบางครั้งยิ่งอธิบายมากเท่าไรก็ยิ่งแย่มากขึ้นเท่านั้น เขาไม่ต้องการแล้ว เขามองดูสายตาของปัณฑาก่อนจะพูดขึ้นอย่างอ่อนโยนว่า “ยังเจ็บอยู่ใช่ไหม?”

เธอสะอ

บทที่ 291 จิตใจสับสนเหลือเกิน

��อาดสอ้าน สูดดมอากาศบริสุทธิ์ที่อยู่รอบๆ ตัวเธอ ริมฝีปากของเธอเผยรอยยิ้มให้เห็นเป็นครั้งแรกหลังจากที่ตื่นขึ้นมา ดีจังเลย ดีจังเลย เธอชอบนอนบนเตียงนี้ ถึงแม้ทุกอย่างจะถูกเปลี่ยนจนสะอาดหมดจดแล้ว แต่ที่นี่ยังคงเต็มไปด้วยกลิ่นอายของนภนต์หลงเหลืออยู่

เมื่อคิดถึงสิ่งท

บทที่ 292จิตใจสับสนเหลือเกิน

“เครื่องบินเหรอ? แม่นั่งมาคนเดียวเหรอ?” ปัณฑารู้สึกแปลกใจ เท่าที่เธอจำความได้แม่ของเธอคือคนที่ตระหนี่ที่สุด เงินไม่กี่บาทยังแบ่งใช้เป็นหลายส่วนแล้วจะยอมนั่งเครื่องบินได้อย่างไร

“ไม่ใช่ แม่จะไปกับน้าและพี่สาวของเธอ”

“พี่สาวเหรอ?” พี่สาวของปัณฑา นอกจากเพ็ญภ