บทที่ 279

บทที่ 279 ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี

“นายปุริม เธอต้องการอยู่ที่นี่ นายได้ยินหรือเปล่า” นภนต์ตะคอกใส่ นิ้วมือเริ่มเหนี่ยวไกปืน แค่เพียงปล่อย ลูกกระสุนก็จะถูกยิงออกไป...

“นั่นมันเรื่องของเธอ แต่สำหรับฉัน ยังไงก็ต้องพาเธอไป” เขายิ้มเล็กน้อยกวาดสายตามองนภนต์ที่มีสีหน้าซีดเผือด ปุริมก้า

บทที่ 280

บทที่ 280 ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี

1...1...

เพ็ญนีติ์ทนดูต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว ในใจร้อนรน ริมฝีปากของเธอประกบอยู่ข้างหูของเขา “เขาไปอูข่านก็เพื่อคุณ ปุริม คุณนี่มันโง่จริงๆ คุณรู้หรือเปล่า?”

มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเทา จากนั้นมือถือก็ตกลงบนพื้น สายตาของปุริมมองแต่ผนังฝั่งตรงข้ามเห

บทที่ 281

บทที่ 281 ศัตรูที่เขาไม่สามารถเอาชนะได้

ปุริมขมวดคิ้วและผลักเธอออก “หลบไป” ตอนนี้เขาเพียงแค่อยากออกจากโรงพยาบาล แค่อยากกลับบ้าน แล้วค่อยหาคนช่วยเอากระสุนออก กระสุนนัดนี้เพื่อเพ็ญนีติ์ เขาสูญเสียการควบคุมตนเองเพราะผู้หญิงเพียงคนเดียวอีกแล้ว เมื่อก่อนเป็นเพ็ญภัทร์ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นเพ็ญน