บทที่ 228 ฉันตายเป็นเพื่อนคุณ（1）

“อ้อ” ขวัญทิพย์ แซ่ซิวก้มหัวลงเบาๆ เขินอาย จนหน้าเป็นสีชมพู ทำให้ใบหน้าของเธอเหมือนแอ็ปเปิ้ลที่ยั่วคนกิน

มองดูขวัญทิพย์ อารมณ์ของเพ็ญนีติ์ดีขึ้นมา หยิบตะเกียบขึ้นมาแบบไม่เกรงใจ เริ่มรับประทานอาหาร “ฉันหิวแล้ว ฉันกินก่อนนะ” เมื่อคืนนี้เธอไม่ได้กินอะไร ต่อมา

บทที่ 229 เหมือนนอนหลับอยู่

“คุณผู้ชาย” เลือดบนหน้ากระจกรถ ทำให้คนพวกนั้นตกใจสุดขีด มองที่ณภัทรอย่างกลัวและลุกลี้ลุกล้น ไม่รู้จะทำอย่างไรดีไปชั่วขณะ

“เรียกคุณหมอณัฎฐ์ ส่งพวกเธอกลับไป ใครก็ถูกเนื้อต้องตัวเขาไม่ได้เด็ดขาด” ณภัทรพูดขาดหายเป็นช่วงเป็นตอนจนจบ หลับตาลงเบาๆ เลือดที่ตัวของเขา ทำ

บทที่ 230หมือนนอนหลับอยู่(2)

วันที่สี่

วันที่ห้า

ไม่มีข่าวใดๆจากทุกคน ก็มีเพียงเธอที่คิดไปต่างๆนานา และเธอ ก็ยิ่งคิดถึงอ้อยและส้มมากขึ้น

หลังเที่ยง ยังนอนขี้เกียจอยู่ ไม่อยากตื่นขึ้นมา แค่อยากจะนอนอยู่บยเตียง หยิบหนังสือมาเล่มหนึ่ง พลิกไปมาก็อ่านไม่เข้าหัวเลยสักนิด ประตู “ฮ