บทที่ 193 ในที่สุดก็ยอมปล่อยมือ

แต่ว่าตอนนี้ เขาไม่มีเวลามาสนใจเธอแล้ว “นภนต์ ถ้านายบอกฉันมาว่าเด็กๆอยู่ที่ไหน ฉันจะยอมอยู่ที่นี่” รู้สึกได้ว่านภนต์จะต้องรู้เรื่องนี้แน่

“เฮ้อ...” เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ “เพ็ญนีต์ที่ฉันพูดได้ฉันก็พูดไปหมดแล้ว ทำไมเธอถึงไม่เชื่อฉันล่ะ?”

“นภนต์ ฉ

บทที่ 194 แต่กลับไม่รู้ว่าคือใคร

แต่กลับไม่รู้ว่าคือใคร?

เป็นคนเดียวกับที่วางแผนให้รถเธอเกิดอุบัติเหตุรึเปล่านะ?

นี่คือสิ่งที่เธอกำลังสงสัย ไม่รู้จริงๆว่าคนคนนั้นมีความหมาดหมางโกรธแค้นอะไรกับเธอถึงเพียงนี้ จึงมาคอยตามรังควานแบบนี้

ไม่รู้ว่าถูกจับพาไปที่ไหน แต่เชื่อได้เลยว่าไม่ใ

บทที่ 195 กลิ่นอายความเป็นชาย

“แกคิดว่าฉันจะโง่ขนาดนั้นหรอ ฮ่าฮ่า เลือกที่เจาะไปฉันก็เททิ้งหมดยังล่ะ แค่เปลี่ยนเอาเลือดของเด็กคนอื่นที่แม้ขนาดฉันยังไม่รู้จักมาแทนยังไงล่ะ เพ้ญนีติ์ แกอยากจะรู้ไหมว่าบทที่ปุริมเห็นผลตรวจนั้นเขามีสีหน้าอย่างไร?”

เพ็ญนีติ์ส่ายหัว เธอ เกิดโง่ไปชั่วขณะ

“พอ