ตอน 137
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 137 วันนี้ช่างว่างเสียจริง
ค่อยๆเคลื่อนโทรศัพท์ห่างหูไป แต่เสียงของผลดายังคงดังอยู่ “นั่นใครคะ รีบพูดมาสิ ไม่อย่างนั้นฉันจะวางสาย...”
แต่เธอกลับวางสายก่อน เมื่อวางโทรศัพท์ลง รู้สึกเจ็บในใจไปหมด เมื่อไหร่กันที่เธอมาถึงจุดสิ้นสุดเช่นนี้ ในท้ายที่สุดก็อยู่อย่างทรมานตัวคนเดียวในเมืองด
ตอน 138
บทที่ 138 นานแค่ไหนก็ไม่อาจลืม
“หม่ามี๊ โรงเรียนอนุบาลดีมากเลย ครูก็ใจดี เพื่อนๆก็ยิ่งดี แล้วก็...” ส้มที่ตื่นเต้นเล่าเรื่องบทที่อยู่โรงเรียนอนุบาลให้เธอฟังไม่หยุด ดีใจจนน้ำลายแตกฟองเลยทีเดียว
อ้อยที่อยู่ข้างๆก็ร่วมสมทบด้วย เด็กทั้งสองต่างชอบโรงเรียนอนุบาลมากทีเดียว ดูแล้วการส่งทั้งสอง
ตอน 139
บทที่ 139 ความหวาดกลัวที่ไม่เคยมี
คืนนั้นเด็กๆต่างนิ่งเงียบ ทานข้าวโดยไวและรีบเข้านอนกัน เพ็ญนีติ์ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงในการเข้าอินเตอร์เน็ต ดูใบสั่งซื้อ บางทีเพราะสินค้าของเธอนั้นราคาถูก ส่งสินค้าไว ดังนั้นธุรกิจของเธอจึงเติบโตไปอย่างรวดเร็ว ห้องเล็กๆนี้ก็เต็มไปด้วยของมากมาย โชคดีที่คือเส