บทที่125 หอม

"เพ็ญนีติ์ เช่นนั้นหรอ" เขาขมวดคิ้วและเขาไม่เชื่อ

"ใช่ ฉันต้องการนอนแล้ว"

"โอเคแล้วรอจนกว่าคุณจะตื่นแล้วออกไป" เขาหักนิ้วมือเขายืนขึ้นแล้วเอามือของเธอแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานมหาสมุทรของแม่มดสีน้ำเงินสวยง่าย ฉันเอามือสีฟ้ามาหาเธอ "ส่งนะชอบไหม?"

เขาเปลี่ยนไป

บทที่ 126 คุณจะทำให้ฉันตกหลุมรักคุณ

ปากกาของเขาเริ่มหยุดลงทีละน้อย

เขาก้มหน้าเล็กน้อยพร้อมครุ่นคิดนิดหน่อย ดูเหมือนว่าเอกสารฉบับนี้จะเซ็นยาก

เพียงไปวางกาแฟไว้ที่ทางซ้ายมือของเขา เธอก็กลับไปที่โซฟาข้างหนึ่งอย่างเงียบๆพร้อมถือถาดกาแฟ นั่งลงและชิมกาแฟที่เพิ่มน้ำผึ้ง รสชาติแปลกๆอย่า

บทที่ 127 หลงใหลจนตายก็ไม่รับผิดชอบ

แต่ยิ่งคิดมันมากเท่าไรก็ยิ่งไม่สามารถปล่อยมันไปได้ งั้นก็ลองทำดู ถ้าเขาไม่ยอมลงไป เธอก็จะไปนั่งที่สนามหญ้าคนเดียว อยากได้ความรู้สึกสบายใจเช่นนั้นมากทีเดียว มันต้องชื่นใจมาก "ปุริม ไปนั่งที่สนามหญ้ากันเถอะ "

ปุริมไม่ได้ตอบเธอทันที แต่หันไปมองที่สนามหญ้