บทที่ 123 หนุ่มร้ายขั้นสูญพันธ์

พันผ้าจุนหนูไว้ จากหน้าอกถึงเข่า ผ้าขนหนูของเธอยาว ทำให้เธอชอบเช็คผมไปด้วยแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำด้วย เตียงใหญ่ในห้องนั้น ปุริมที่เปลี่ยนชุดนอนแล้วกำลังพิงหัวที่หมอนแล้วดูข่าววันนี้ เธอเดินไปที่ตู้เตรียมตัวจะเปลี่ยนชุดนอน เขาก็สวมชุดนอนแล้ว อย่างน้อยเธอก็ต้องเป

บทที่ 124 หน้าแดง

หุ้นของบริษัทปุริมเพียงแค่พลาดมิลลิลิตรเดียวพลางจะเสียหายเป็นหลักร้อยล้าน

“งั้นงั้นเดี๋ยวไปบริษัทแล้วคุณก็นอนที่รถ วันนี้ผมจะอู่กับคุณทั้งวันเลย”

คัดจมูกขึ้นมาทันที ผู้ชายคนนี้ช่างเอ็นดูเธอจนบินได้แล้ว “ปุริม ฉันแค่ได้อยู่ข้างคุณก็พอแล้ว อย่างอื่นไม่ต้องไปไหนก็

บทที่125 หอม

"เพ็ญนีติ์ เช่นนั้นหรอ" เขาขมวดคิ้วและเขาไม่เชื่อ

"ใช่ ฉันต้องการนอนแล้ว"

"โอเคแล้วรอจนกว่าคุณจะตื่นแล้วออกไป" เขาหักนิ้วมือเขายืนขึ้นแล้วเอามือของเธอแล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานมหาสมุทรของแม่มดสีน้ำเงินสวยง่าย ฉันเอามือสีฟ้ามาหาเธอ "ส่งนะชอบไหม?"

เขาเปลี่ยนไป