บทที่ 12 ค่ำคืนอันวุ่นวาย

��

“เพ็ญนีติ์ นี่เธอพูดเองนะ ถึงตอนนั้นก็อย่าบอกกับจำรูญแล้วกันว่าฉันเป็นคนกดดันเธอ”

“ไม่หรอก” เธอหันหลังกลับและได้แต่เดินจากไปด้วยความสับสน

เดิมทีเธอต้องการมาหาจำรูญเพื่อสะสางบัญชี แต่ทว่าตอนนี้มันไร้สาระสิ้นดี เฮงซวย! เพ็ญนีติ์รู้สึกว่าชีวิตเธอในตอ

บทที่ 13 ไม่อาจหลีกเลี่ยงความขัดแย้ง

“ปัทมา ขอบใจเธอสำหรับเงินห้าหมื่นนั่น ถ้าหากไม่ใช่เพราะเงินห้าหมื่นก้อนนี้ ผมกลัวจริงๆว่าเดือนนี้ว่าเดือนนี้จะประคองไปไม่รอด” ภายในห้องมีเสียงแหบต่ำของผู้ชายที่ชื่อ ชนรพ ดังขึ้น แต่เป็นการทำให้เพ็ญนีติ์ได้ยินเรื่องเสียดหู ที่แท้แม่เธอต้องการเงินห้าหมื่นนั

บทที่ 14 ขาเลือดไหลแล้ว

“ไม่ต้อง”เธอเดินก้าวนำร่างภยนต์ เธอไม่ได้อยากที่จะพบปะกับคนในบ้านมุณีกร ถ้าหากไม่ใช่เพราะปัทมา เธอจะไม่มาเด็ดขาด

“เพ็ญนีติ์…” เสียงที่เรียกเธอเบาๆ ความหมายของชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังเธอต้องการสื่อนั้นคงเป็นความเสียใจ

“ลาก่อน” ขาที่ก้าววิ่งอย่างรวดเร็ว เธอ