ตอน 106
ท่านประธานโหดมาก
อดทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
เดินไปที่เตียงนั้นของเธออย่างเงียบๆ และไม่กล้าที่จะส่งเสียงดังออกมา เพราะกลัวไปรบกวนปุริมตื่นและกลัวสองคนนั้นทำตัวไม่ถูก
แล้วขึ้นเตียงอย่างระมัดระวัง แอร์ที่เปิดจนเคยชินทำให้เธอต้องเข้าไปอยู่ใต้ผ้าห่ม แสงสลัวของโคมไฟในห้องนอนมันทำให้เธอไม่ทันได้ระวังตัว
ตอน 107
ฉันไม่ยกโทษให้คุณ
“ไม่สนหรอก หนูกับอ้อยจะขี่หลังคุณ แล้วก็ขี่ด้วยกันด้วย คุณหาวิธีมา ถ้าหากว่าไม่ได้ หนูจะไปเรียกแม่มา พวกเราจะไปกันตอนนี้เลย พวกเราไม่เอาคนเจ้าชู้มาเป็นพ่อหรอก”
เพ็ญนีติ์ไม่สามารถหัวเราะออกมาดังๆได้ ก็เลยเดินลงไปแบบเงียบๆ ลูกรักทั้งสองของเธอ เวลายิ่งผ่านไปเธ
ตอน 108
คุณจะทำอะไร
เอาผ้าขนเปียกส่งให้อ้อย “รีบเช็ดนะ ไม่งั้นจะหน้าจะเหมือนแมวนะ”
“ไม่หรอก หนูรักความสะอาด พ่อดูสิ หนูเช็ดสะอาดแล้ว” มือเล็กๆยื่นผ้าเปียกมาข้างหน้าปุริน หน้าของอ้อยเต็มไปด้วยรอยยิ้มของความสุขที่อธิบายไม่ได้
เพ็ญนีติ์มองดูแบบเงียบๆ ฉากนี้ดูเข้ากันได้ดีเลย ถ้าเ