ตอน 9
ไอ้เสือ-ของผม
บทที่ 9
บนรถตู้สีดำที่จอดอยู่ข้างทาง
“ได้สติแล้วหรอ หายบ้าหรือยัง”
ผมตกใจมากเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย
“นี่กูยังไม่ตายหรอ แต่เมื่อกี้…”
“ฮ่าๆ.. มึงยิงปืนกรอกปากตัวเองใช่ไหมล่ะ งงล่ะสิที่ยังไม่ตายอ่ะ เพราะกูรู้ไงว่ามึงต้องใช้วิธีนี้เพื่อจบปัญหาแน่ๆ กูก็เลยถอดลูกกระสุนเก็บไว้แล้วก็คิดว่ามึงต้องใช้ปื
ตอน 10
บทที่ 10
“เอ่อ.. พี่ๆ ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ หรือว่าพวกพี่กำลังถ่ายละครกันอยู่ ผมเข้ามาขัดจังหวะการถ่ายละครหรือเปล่าครับพี่”
“น้อง.. มาทางไหนกลับไปทางนั้นไป พวกกูเสียเวลากับมึงนานแล้วนะ ไล่มันไปกูจะได้มีความสุขต่อ..”
แล้วเสียงของใครคนหนึ่งส่งเสียงมาจากทางด้านหลังรถตู้คันใหญ่ด้วยน้ำเสียงไม่พอใจอย่าง
ตอน 11
บทที่ 11
“ผมเป็นเด็กกำพร้า โตมาในสถานสงเคราะห์จนอายุได้ 12 ปี ผู้ชายคนที่ทำร้ายผมเมื่อสักครู่นี้ อุปการะผมไปดูแลต่อในฐานะน้องชายของเขาคนหนึ่ง จนกระทั่งเกิดเรื่องเกินเลยขึ้นทำให้ผมตัดสินใจอยู่กินกันในความสัมพันธ์แบบคนรัก เวลาล่วงเลยไปเขาก็มีคนอื่นไม่ซ้ำหน้า จนเกิดเหตุการณ์กันทะเลาะและใช้ความรุนแรงก