บทที่ 51

ผมนั่งคิดเรื่องราววนไปวนมาพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเป็นระยะอย่างสบายใจแต่ก็ไม่ลืมที่จะให้ลูกน้องไปติวเด็กหนุ่มคาราโอเกะย่านพัทยาใต้แห่งนี้ให้มาบำเรอความสุขให้ผมถึง 3 คน ก็อย่างว่าล่ะครับไม่มีใครจะสู้นะ นรานนท์ของผมไปได้แต่ก็พอแก้ขัดได้อยู่ระดับหนึ่ง

4 วันต่อมา ณ วัดใกล้บ้านเรือนไทยของตระกูล

บทที่ 52

ทุกรุ่งเช้าของวันจันทร์และวันพฤหัสบดีก็จะมีวัตถุดิบในการทำอาหารถูกจัดใส่กล่องโฟมใบใหญ่ตั้งไว้ติดกับรั้วบ้านตลอดโดยที่กล่องโฟมนั้นจะถูกวางบนรถล้อเลื่อน 4 ล้อ คงจะเป็นความช่วยเหลือของป้านวลอีกเช่นเคย ในครั้งแรกที่ผมเห็นกล่องโฟมตั้งอยู่บริเวณนอกรั้วหน้าบ้านผมก็รู้สึกตกใจและอดสงสัยไม่ได้ว่าภาย

บทที่ 53

ยังอยู่ในห้องนั่งเล่นของบ้านเดี่ยวชานเมืองนครสวรรค์

ผมนี่ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าป้านวลกำลังคิดอะไรอยู่ ถึงได้ยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดให้กับผม ทั้งที่แกสามารถยกมรดกทั้งหมดนี้ให้กับการกุศลได้เพื่อที่ของที่มีประโยชน์น่าจะไปเป็นประโยชน์ให้กับคนอื่นได้มากมายเป็นร้อยเป็นพันคน ไม่ว่าจะเป็นบ้านเดี่ยวกว่า