บทที่ 49

“มันเกิดอะไรขึ้นครับคุณย่า ทำไมที่เอวของเสือถึงมีระเบิดได้..”

“ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่ความผิดของปีโป้นะลูก ย่าขอบอกหนูไว้ก่อน และไม่ต้องโทษตัวเอง ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น ไอ้คนที่ทำมันแค่อยากจะแก้แค้นย่าเท่านั้นเอง..”

“ฝีมือคุณแม็กใช่ไหมครับย่า!”

ฉันไม่ตอบอะไรในขณะที่ในหัวกำลังพย

บทที่ 50

“แกจำคำพูดของย่าไม่ได้หรอ อย่าทำให้หลานสะใภ้ของท่านต้องเสียใจ แกรีบไปตามเขากลับมาก่อนที่แกจะไม่ได้เจอเขาอีกตลอดชีวิต”

เหมือนคำพูดของพี่สิงห์ดึงสติผมให้กลับมาอีกครั้ง ผมจึงสลัดหัวแรงๆ แล้ววิ่งเข้าไปในบ้านหยิบกุญแจ BMX คู่ใจก่อนจะขับออกมาจากบ้านแล้วขับตามรถแท็กซี่คันนั้นไปจนแทบจะพ้นปากซอยทา

บทที่ 51

ผมนั่งคิดเรื่องราววนไปวนมาพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มเป็นระยะอย่างสบายใจแต่ก็ไม่ลืมที่จะให้ลูกน้องไปติวเด็กหนุ่มคาราโอเกะย่านพัทยาใต้แห่งนี้ให้มาบำเรอความสุขให้ผมถึง 3 คน ก็อย่างว่าล่ะครับไม่มีใครจะสู้นะ นรานนท์ของผมไปได้แต่ก็พอแก้ขัดได้อยู่ระดับหนึ่ง

4 วันต่อมา ณ วัดใกล้บ้านเรือนไทยของตระกูล