บทที่ 47

ณ คอนโดหรูระดับ 5 ดาวย่านพัทยาใต้จังหวัดชลบุรี

“ดีมาก.. มันดูไม่มีพิษภัยใช่ไหม… ดีมากพามันมาหากูที่นี่ให้เร็วที่สุด…”

ผมกดวางสายโทรศัพท์แล้วยกเหล้าดีกรีแรงยี่ห้อเดิมขึ้นดื่มอย่างสบายใจพร้อมทั้งกดโอนเงินให้ลูกน้องที่ทำงานสำเร็จเป็นผลตอบแทนระหว่างที่ผมกำลังรอให้เจ้าตัวปัญหาที่กำลังจะถูกส่งตั

บทที่ 48

ผมไม่รอให้ลูกน้องได้โต้ตอบอะไรก่อนจะรีบกดวางสาย แล้วหันมายกขวดเหล้าดีกรีแรงยี่ห้อเดิมนั้นขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดขวดเพื่อจะกล่อมให้ตัวเองไอ้นอนหลับให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อไม่ให้เสียงทรงอำนาจของอีแก่นั่นมารบกวนโสดประสาทการได้ยินของผม คนแก่อะไรแค่ฟังเสียงอย่างเดียวยังน่ากลัวขนาดนี้

บทที่ 49

“มันเกิดอะไรขึ้นครับคุณย่า ทำไมที่เอวของเสือถึงมีระเบิดได้..”

“ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่ความผิดของปีโป้นะลูก ย่าขอบอกหนูไว้ก่อน และไม่ต้องโทษตัวเอง ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรทั้งนั้น ไอ้คนที่ทำมันแค่อยากจะแก้แค้นย่าเท่านั้นเอง..”

“ฝีมือคุณแม็กใช่ไหมครับย่า!”

ฉันไม่ตอบอะไรในขณะที่ในหัวกำลังพย