ตอน 30
ไอ้เสือ-ของผม
บทที่ 30
“อ้าวปีโป้ค่อยๆ เดินนะลูก หนูไม่ต้องไปหรอกให้เสือไปเรียกแล้ว มานี่ๆ เดี๋ยวย่าพาไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวนะลูก”
เป็นจังหวะที่ผมหันมาได้เห็นภาพที่ย่าของผมเดินเข้าไปประคองคนรักของผมมานั่งเก้าอี้ที่โต๊ะทานข้าวด้านข้างเก้าอี้ของผม มันเป็นภาพที่น่ารักมากๆ เลยครับ ขณะเดียวกันเองทางปีโป้ก็ปฏิเสธเป็นพั
ตอน 31
บทที่ 31
“ขอบคุณครับป้า ป้าเองก็ไปพักผ่อนได้แล้วนะครับดึกแล้ว”
เมื่อผมพูดจบก็เดินแยกออกมาจากห้องครัวแล้วเดินตรงขึ้นไปชั้น 2 ของบ้านเพื่อเตรียมอาบน้ำเข้านอนตามปกติ
ยังอยู่ในครัวของคฤหาสน์สุดหรูของเจ้าพ่อมาเฟียหนุ่ม
“เกือบไปแล้วไหมล่ะป้า แต่ป้าก็เก่งมากเลยนะครับที่แก้สถานการณ์ได้ทัน”
ผมรู้สึกเหมือนห
ตอน 32
บทที่ 32
ผมเดินออกจากห้องน้ำด้วยความสบายใจ มันรู้สึกโล่งเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก โดยมีเด็กน้อยคนนั้นเดินตามออกมาหลังจากผมเกือบ 10 นาทีเพราะคงต้องนั่งพักเหนื่อยเอาแรงที่เหลืออยู่หอบร่างของตนเองออกมาจากห้องน้ำ ทันทีที่ผมหันไปสบตาเจ้าหนุ่มน้อยนั้น มันก็รีบหลบสายตาอย่างหวาดกลัว ราวกลับว่าขออย่าได้เจอะเจอผ