ตอน 19
ไอ้เสือ-ของผม
บทที่ 19
“พ่อของนายใจดีจังเลย ยอมให้คนที่เป็นสาเหตุให้ย่าของเสือถูกจับตัวไปเรียกว่าพ่อ”
“นายคิดมากอีกแล้วนะ ก็เสือบอกแล้วไงว่าไม่ต้องคิดมากเดี๋ยวนายก็ไม่สบายอีก”
ผมพยายามพูดปลอบเพื่อนใหม่ที่กำลังทำให้คิ้วชนกันเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ของวันนี้ ผมยกมือขึ้นตบบ่าปีโป้เบาๆ เพื่อเป็นการให้กำลังใจเ
ตอน 20
บทที่ 20
ไม่ทันที่จะมีเสียงจากปืนกระบอกไหนดังขึ้น ลูกน้องของผมก็ถูกยายแก่ลุกขึ้นจากตัวของผมไปจัดการปืนในมือของพวกมันทั้งหมดและยังหักข้อมือมันทุกคนจนร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่มันจะกลับมาทับร่างของผมพร้อมกับใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางจี้มาที่ลำคอของผมเหมือนเดิม
“โอ๊ย!.. โอ๊ย!... เจ็บเหลือเกิน”
เสีย
ตอน 21
บทที่ 21
เขาพยักหน้ารับก่อนที่จะจอดรถตู้บริเวณใกล้ปากซอยหน้าบ้านแล้วให้ลูกน้องคนหนึ่งเดินลงไปเปิดประตูรถตู้ฝั่งตรงข้ามคนขับให้กับฉัน ไม่นานเขาก็ขับรถจากไปในขณะที่ฉันก็เดินดุ่มๆ เข้ามาที่บ้านโดยแวะซื้อของที่หน้าเซเว่นซัก 2-3 อย่าง ฉันพยายามเลือกซื้อของที่แทบจะไม่มีในละแวกบ้านหรือตลาดใกล้เคียงก่อนจะเ