ตอนที่ 88 การถ่วงเวลา

เขาเปิดลำโพง ดังนั้นฉันเลยได้ยินความเคลื่นไหวทางนั้นอย่างชัดเจน

ตู๊ด ตู๊ด ~

นานมากแล้ว แต่ก็ไม่มีใครรับสาย

“ให้ตายสิ ทำไมไม่รับสาย?” เฉิงอยู๋ฝันยังไม่พอใจและโทรไปอีกครั้ง

หลังจากเสียงโทรศัพท์ดึงขึ้นสองครั้ง ก็มีคนรับสาย

“ฮัลโหล ไม่ทราบว่าคุณเป็

ตอนที่ 89 สิ่งที่ต้องการก็คือความโลภของเขา

“งั้นก็รีบไปกดสิ รีบไป！ตรงหน้าประตูมีตู้เอทีเอ็ม ตอนเข้ามาฉันเห็นพอดี！”

เฉิงอยู๋ฝันใช้มือข้างหนึ่งผลักไหล่ฉัน และมืออีกข้างยังคงถือมีดจี้ที่เอวฉัน

ฉันทำได้แค่เพียงเดินออกไปกับเขา และหยุดอยู่หน้าประตู

พวกเราก็เดินออกไปแบบนี้และไม่มีใครเ

ตอนที่ 90 เธอจะไม่มีทางรู้

เพื่อนร่วมงานก็กลับกันไปเกือบหมดแล้ว ฉันเดินไปขึ้นรถของหลินย่งถิง

“ทำไมคุณไม่รับโทรศัพท์?” หลินย่งถิงถามฉันอย่างเบาๆ

“ที่คุณมาหาฉันถึงออฟฟิศก็เพราะเหตุผลนี้เองหรอ?”

ฉันถามหลินย่งถิง

ในใจกำลังคิดว่าจะบอกหลินย่งถิงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนบ่ายดีไห