ตอนที่ 86 หนึ่งเดียวไม่มีสอง

เป็นน้องสองของหลินย่งถิง

ก่อนหน้านั้นที่จิ้นหลิน เคยพบกันแล้วครั้งหนึ่ง

หล่อนยังแต่งตัวเหมือนครั้งที่แล้วด้วยชุดกี่เพ้าและรองเท้าส้นสูง มีแค่ชุดกี่เพ้าที่เปลี่ยนเป็นอีกชุด

ดูเหมือนว่าหล่อนคงชอบกี่เพ้ามากจริงๆ

“พี่สะใภ้ ดีใจที่ได้เจอพี่ ！”

ตอนที่ 87 เขาป่วยจริงๆ

ฉันยังไม่ทันทักทาย ก็รีบออกจากออฟฟิศอย่างตื่นตระหนก ฉันจอดรถและรีบวิ่งไปที่โรงพยาบาล

หัวใจเต้นแรงและน้ำตาก็ไหลไม่หยุด

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

ฉันแค่คิดว่าแม่แค่ขู่ให้ฉันกลัว คงไม่ทำมันจริงๆ แต่ใครจะไปรู้ว่าแม่จะกระโดดตึกจริงๆ?

บ้านที่อาศัยอยู่บนชั้นสาม แ

ตอนที่ 88 การถ่วงเวลา

เขาเปิดลำโพง ดังนั้นฉันเลยได้ยินความเคลื่นไหวทางนั้นอย่างชัดเจน

ตู๊ด ตู๊ด ~

นานมากแล้ว แต่ก็ไม่มีใครรับสาย

“ให้ตายสิ ทำไมไม่รับสาย?” เฉิงอยู๋ฝันยังไม่พอใจและโทรไปอีกครั้ง

หลังจากเสียงโทรศัพท์ดึงขึ้นสองครั้ง ก็มีคนรับสาย

“ฮัลโหล ไม่ทราบว่าคุณเป็