บทที่ 518 ฉันที่ช่วยเหลืออะไรไม่ได้อีกแล้ว

ฉันคิดว่า เป็นเวลานานมากขนาดนี้แล้วที่ฉันยังไม่ได้งานเลย

ท่าทางแบบผีอย่างนี้ แต่ความสามารถมีมากมายขนาดนั้นคงจะไม่ถูกบดบังหรอกมั้ง

ฉันไม่ได้พูดอะไร พยายามอดกลั้นกับความเจ็บปวดที่อยู่ภายในใจ แล้วก็ยิ้มให้กับแน่ซีที่อยู่ตรงหน้า ยื่นมือออกไปหาเข

บทที่ 519 เธอน่ากลัวมาก

ตอนที่พูดได้ครึ่งหนึ่ง เสี่ยวเสี่ยวก็ได้หยุดขึ้นมาทันที

ฉันเงยหน้าขึ้นมา เห็นเธอตื่นเต้นจนกลืนน้ำลายอยู่ไปมา

“คุณเป็นอะไรไปล่ะ รีบพูดออกมาเร็ว” ฉันถามอย่างรบเร้า

ฉันได้เตรียมรับมือกับความรู้สึกล่วงหน้าแล้ว เรื่องราวที่เสี่ยวเสี่ยวจะพูดต่อมา จะต้องทำให้ฉัน

บทที่ 520 ช่วงนี้นายสบายดีไหม

“เธอคิดว่าพูดแล้ว เธอกับหลินย่งถิงจะได้อยู่ด้วยกันงั้นเหรอ? เธอระวังตัวไว้ ถ้าฟางหุยรู้เข้า เธอจะเป็นอันตราย ถ้าตกไปอยู่ในมือของเธอ แม้แต่กู๋เหย่นก็หมดปัญญาจะช่วยเธอ” เสี่ยวเสี่ยวพยายามที่จะพูดโน้มน้าวฉัน

“ฉันไม่ได้จะทำเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันกับหลินย่งถิงหรอกนะ