บทที่ 491ให้พวกเขารอ

จูบนี้ ยิ่งไม่สามารถต้านทานได้

เพราะงานยุ่ง หลายวันนี้เขาจึงไม่ได้แตะต้องฉันเลย

ความรู้สึกนี้ก็เหมือนกับคนที่เดินอยู่ท่ามกลางทะเลทรายมาหลายวัน ทันใดนั้นก็พบแหล่งน้ำ

มือของเขาไหลลื่นสอดเข้าไปในชายเสื้อของฉันอย่างช่ำชอง จุดไฟเร่าร้อนบนกายฉัน

ฉันเพิ่ง

บทที่ 492 ยาจกในคราบผู้ดี

ที่แท้ ไม่ว่าจะช่างแต่งหน้าหรือสไตลิสต์ต่างพากันยืนกอดมอบความอบอุ่นซึ่งกันและกันอยู่หน้าประตู

ช่วงนี้เดือนตุลาคมแล้ว และอากาศตอนเช้าค่อนข้างหนาว

ตอนที่เห็นฉัน ทุกต่างพากันยิ้มอย่างรู้กันดี หัวเราะแห้งๆ “ บางทีเสียงกริ๊งอาจจะไม่ดังพอ เลยไม่ได้ยิน คุณภรรยา พวก

บทที่ 493 ฉันถึงจะไม่รู้สึกประหม่า

เพราะวันนี้คืองานแต่งงาน เมื่อคืนฉันเลยพาลูกไปให้พี่เลี้ยงดูแล

ถึงแม้ว่าปกติแล้วพี่เลี้ยงจะดูแลลูกค่อนข้างดี แต่ก่อนออกไป ฉันต้องเจอเขาก่อนถึงจะรู้สึกสบายใจ

นี่เป็นนิสัยที่ปลูกฝังมานานนับแต่นั้นมา

“แม่ แม่เห็นแน่ซีไหม?”

ฉันหันไปถามแม่