บทที่ 481 เธอคือสิ่งเติมเต็ม

ตำรวจมางั้นเหรอ?!

คนพวกนั้นต่างพากันตกใจ แต่พวกเขายังมีทักษะจากการฝึกฝน หลังจากสบตากัน จึงรีบหยิบปืนขึ้นมา

ฉันถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ จากนั้นสลบล้มลงไปอย่างไร้เรี่ยวแรง

ในขณะที่กำลังสะลึมสะลือ เหมือนได้ยินใครบางคนกำลังเรียกชื่อฉัน

ใช่หลินย่งถิงรึ

บทที่ 482 ข้อได้เปรียบของคนบ้า

ฉันเพิ่งจะฟื้นขึ้นมา ไม่รู้เลยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง

จนกระทั่งตอนนี้ ฉันยังไม่รู้ว่า ฉันรอดมาจากตอนนั้นได้อย่างไร

ฉันมองหลินย่งถิงด้วยความตกตะลึง ถามด้วยความสงสัย: “จิ้นเวยหรันหล่อน เป็นยังไงบ้าง? คุณรู้ว่าฉันไปที่นั่นได้อย่างไร”

“ฟางหุยเป็นคนบ

บทที่ 483 ชดเชยอย่างไร

“เฉิงเคอ เธอไม่เป็นไรใช่ไหม? ขอโทษนะ ตอนนั้นฉันไม่ควรพูดเรื่องแบบนั้นกับเธอ ไม่อย่างนั้น เธอคงไม่ถูกจิ้นเวยหรันจัดการเธอขนาดนี้ แม้ว่าไม่ได้ถูกขืนใจ แต่มีผู้ชายมองเธอตั้งเยอะ ทำให้ฉันรู้สึกผิดจริงๆนะ”

สีหน้าของฟานหุย เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

แต่ในใจของหล่อน ต้อ