บทที่ 472 เธอยอมคบกับฉันไหม?

ฉันเดินเข้าไปตบบ่าของเขา ถามเขาด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม “นายกำลังคุยโทรศัพท์กับใครอยู่?”

เสี่ยวหลี่หันหลังกลับมามองฉัน สายตาตื่นตกใจ คงคิดไม่ถึงว่าจะมาเจอฉันในตอนนี้

ไม่นานนัก จึงยิ้มกลบเกลื่อนพูดว่า “ไม่ใช่ใครที่ไหน เพื่อนคนหนึ่งน่ะ”

พูดพลาง ตัดสายทิ้ง

บทที่ 473 อุบายของเขา

รูปทั้งหมดสิบกว่ารูป ล้วนแล้วแต่เป็นรูปของฉันที่เสื้อผ้าหลุดรุ่ยกำลังเล้าโลมคลุกคลีกับเจียงหนันกันอย่างเร่าร้อน

ไม่มีใบหน้าของเขาปรากฏออกมา แต่หน้าของหล่อนกลับเห็นได้อย่างชัดเจนไปจนถึงรูขุมขน

รูปถ่ายทุกใบ ไม่น่ามองสักใบ

มีรูปที่เขานั่งอยู่บนตัวของฉัน จูบที

บทที่ 474 เผชิญหน้ากับเขา

เห็นแล้ว?

ใจของฉัน สั่นระรัว

“ที่ไหน?”

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ฉันจึงสงบจิตสงบใจพูดขึ้น

บางที เจียงหนันอาจจะเป็นคนที่ส่งให้หลินย่งถิงเอง?

แต่ความจริงนี้ โหดร้ายกว่าที่ฉันคิดไว้มาก

“หลายที่”

“หลายที่?”

หรือว่า...ข่าวออกมาแล้