บทที่ 456 แสดงออกว่ารักกันมาก

ทำไมคุณปู่ถึงได้มีสายตาอย่างนั้นกันนะ?

เมื่อฉันเดินทางไปถึงสถานที่ที่ได้นัดแนะกับสงเจ๋อเอาไว้แล้ว ฉันที่กำลังสับสนอยู่จนไม่ได้สังเกตแม้กระทั่งรถที่อยู่ข้างหน้า

ตลอดจนกระทั่งคนบนรถบีบแตรใส่ฉัน

ฉันเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าตรงหน้าคือใบหน้าเปื้อนยิ้มของสงเจ๋

บทที่ 457 เมื่อเสียไปแล้วจึงรู้ค่า

“ทำไม.... ถึงเป็นฉันล่ะ?”

ผ่านไปสักพัก สงเจ๋อจึงได้เอ่ยปากออกมาด้วยความยากลำบาก

ฉันรู้ว่าเขาต้องไม่เต็มใจ

ทว่าฉันก็รู้ดีว่าถ้าฉันเอ่ยปากเขาต้องไม่ปฏิเสธแน่

แต่ไหนแต่ไรมาเขาก็เป็นอย่างนี้ สำหรับฉันแล้วเขาล้วนแต่ยอมรับมันโดยไม่มีเงื่อนไข

บทที่ 458 เธอยังอยู่ข้างใน

ตรงหน้าประตูเขาถูกพนักงานดับเพลิงห้ามเอาไว้

“คุณผู้ชายครับ คุณเข้าไปไม่ได้นะครับ มันอันตรายเกินไป”

สงเจ๋อหันหน้ามา สีตาของเขาแดงก่ำ

“นี้มันบ้านผม ผมจะเข้าบ้านเป็นใครจะมาหยุดผม?!”

นักดับเพลิงรู้ดีว่าที่นี่คือที่ไหน คนที่อยู่ที่นี่ล้วนแล้วแต่เป็นเศ